over

Astrid Moors maakt tekeningen, grote schilderijen met acryl op doek, interactieve animaties en combinaties van de drie.

Wat we te zien krijgen lijken geïsoleerde anekdotes, waaraan de kijker van harte de ontbrekende context mag toevoegen. Het zijn universele gemoedstoestanden; subtiel poëtisch, introvert en verstild. De werken hebben een grafische benadering in hun lijnenspel en kleurgebruik. Het ritme van herhaalde vormen versterkt een afstandelijke verstilling. Is er sprake van verveling of zinloosheid? De tijd doden of (bijna) de confrontatie aangaan?

Een vaker terugkomend materiaalgebruik in haar werk zijn computerprojecties op een geschilderde ondergronden.
Zij leveren een nieuwe visuele ervaring op: gekleurd licht mengt zich met verf op een manier die ongekend is. Het geschilderde krijgt samen met het geprojecteerde een onvoorspelbare toets, een subtiel vervreemdende materiaalbeleving. Het is niet in één oogopslag duidelijk wat geprojecteerd en wat geschilderd is. Daardoor krijgt het werk de fysieke aanwezigheid die bij louter digitale werken verdwenen is. Het samengaan van fysiek tastbare verf op doek en een bewegende projectie geeft een finesse die van toegevoegde waarde is binnen de thematische lading van de kunstwerken. Door de factor tijd aan de kunstwerken toe te voegen, overziet zelfs een geoefende kijker het werk niet zoals hij een schilderij zou overzien.
Niet alle werken die een digitale component hebben, zijn ook interactief. Voor de werken die wel interactie in zich hebben geldt dat de kijker per werk op verschillende manieren kan ageren. Daarbij wordt de algemeen geaccepteerde logica van interactie vaak bewust genegeerd.

Naast vrij werk maakt zij kunst in opdracht, voor gemeenten, bedrijven, scholen en particulieren.